در چهار سال گذشته که مسئولیت برگزاری دوره های آموزشی تالار بورس تبریز را بر عهده داشتم گاه با سوالات چالش برانگیزی روبرو بوده ام که پاسخگویی به آنها نیازمند وارد شدن به حیطه هایی غیر از مبحث اصلی بوده، انسانها با سوالات و پیش فرض های گوناگونی از جمله ژیش فرض های منفی گرایانه در دوره حاضر می شوند، عده ای بورس را نوعی قمارخانه شرعی می دانند، گروهی بر این باورند که کارگزاران، مدیران بورس و حتی سهامداران افراد کلاه برداری هستند که برای به یغما بردن پس انداز اندک آنها دامی به اسم بورس را گسترده اند و نظرات منفی دیگر که در این نوشته نمی گنجند.
نگرانی از وجود چنین دیدگاه هایی منفی زمانی بیشتر می شود که به یاد آوریم بیش از 40سال از تاسیس بورس و اوراق بهادار در ایران می گذرد ولی همچنان سوالاتی از این دست بی جواب مانده اند.
اما دلیل وجود چنین دیدگاه هایی چیست؟
"این افراد با بورس آشنا نیستند" پاسخی که در حقیقت راه فراری است از واقعیتهای موجود؛ مطمئناً ساده لوحی است که دلیل این نگرش های منفی را صرفاً ناشی از بی اطلاعی و عدم آشنایی افراد با مقوله سرمایه گذاری در بورس بدانیم
شاید یکی از دلایل این نگرش را در عدم توجه به قوانین موجود یا ضعف قوانین بازدارنده و کنترل کننده در بورس بیابیم، بورس از تفسیر به رای، همانگونه که در بسیاری از امورات ما وجود دارد، مستثنی نیست، قوانینی مانند دستورالعمل معاملات در بورس، دستورالعمل رفع گره معاملاتی، باز و بسته شدن نمادها، وظایف در برابر کارگزاران و برخی قوانین مهم دیگر که شالوده نظم در بازار را تشکیل می دهند با نظرات شخصی تداخل پیدا می کنند، این در حالی است که مقام ناظر بر بازار سرمایه، که طبق قانون بازار اوراق بهادار وظیفه نظارت بر اجرای قوانین را برعهده دارد، خود در رعایت قوانین اهتمام لازم را ندارد و حتی مفاد قانون بازار اوراق بهادار را به نحو صحیح اجرا نمی کند، گاه نه در مقام ناظر که در مقام حاکم بر بازار وارد عمل می شود، گاه خود را کنار می کشد و بر بی نظمی ها چشم می بندد و گاه چنان خود را در امورات اجرایی وارد می کند که وارد حوزه فعالیت شرکت بورس و کارگزاران نیز می شود. در این بین شرکت بورس نیز بیشتر شبیه به شرکت پیمانکاری رفتار می کند تا شرکتی با قدرت اجرایی؛ در عمل شرکت بورس بیشتر به دنبال اجاره دادن ساختمانهای اجاره ای در دست خود و یا افزایش تعداد ایستگاه های معاملاتی است و کمتر به گسترش بازار به معنای واقعی توجه می کند.
اما همه در یک موضوع متفق القول هستند و آن کم عمق بودن بازار سرمایه است و اینکه افراد کمی در بازار سرمایه فعالیت میکنند. اما آیا می توان از مجموعه ای که قوانین را فدای مصلحت های زود گذر و نظرات شخصی می نماید انتظار رشد داشت؟ پیشرفت در هر امری نیازمند نظم است و نظم در اجرای قوانین نمایان می شود. به نظر می آید بورس باید بین اینکه "مغازه ای در خیابان حافظ تهران" باشد و یا "شرکتی قدرتمند" یکی را انتخاب کند و اگر انتخاب گزینه دومی است، نیل به آن جز با اتکاء به قوانین و اجرای آن ممکن نیست
تصمیم دارم این مطلب در فرصتی مناسب ادامه دهم...

متاسفانه پیده ای به نام استفاده از مطالب دیگران در نوشته ها و کتب در کشور وجود دارد که رواج بسیاری نیز یافته و مدتهاست گریبانگیر جامعه آکادمیک شده. از نوشته های این وبلاگ نیز بارها در سایتها و ویلاگهای دیگر استفاده شده که برخی از آنها بدون ذکر منبع بوده اند اما جدید ترین اتفاق به نظرم قابل ذکر است.
جریان از این قرار است که چند هفته پیش زمانی که درگیر برگزاری سمینار بازار سرمایه اسلامی در دانشگاه تبریز بودیم، از طرف دوستان در مدیریت پژوهش، توسعه و مطالعات اسلامی سازمان بورس و اوراق بهادار، چند بسته کتاب برای پخش در سمینار فرستاده شد که یکی از آنها کتابی بود با عنوان «خود آموز بورس» که توسط شركت اطلاع‌رسانی و خدمات بورس وابسته به سازمان بورس و اوراق بهادار منتشر شده است، که ظاهرا کتاب موفقی نیز بوده، زمانی که بطور کاملاً تصادفی مشغول ورق زدن صفحات آن کتاب بودم متوجه شدم قسمتی از کتاب از روی این وبلاگ و نوشته های من برداشته شده و البته منبعی هم ذکر نگردیده. در ابتدا تصمیم داشتم بیخیال قضیه شوم اما دو سه روز بعد در بین صحبت با یکی از کارشناسان سازمان بورس و اوراق بهادار، جریان را به وی گفتم و از وی خواستم که از نویسنده کتاب منبع نوشته را جویا شود! دیروز، که البته برای کار دیگری، با ایشان صحبت می کردم گفتند که قرار شده در چاپ بعدی رفرنس مطالب نوشته شود! جالب اینکه در پایان من از ایشان تشکر کردم که دفعه بعد رفرنس ها چاپ می کنند (البته اگه چاپ دومی هم در کار باشه) !!! 

زیر نویس به تاریخ ۲/۹/۱۳۸۸ : یک نکته خیلی جالب را امروز در سایت خبری سنا خواندم و آن اینکه از نویسنده کتاب مذکور در نخستین جشنواره برترینهای بازار سرمایه در حوزه تالیف کتاب (حوزه فرهنگ سازی) به خاطر همین کتاب تقدیر به عمل آمده. لینک خبر

قانون ۱: شما احتمالا یک ایده در حد جایزه‌ نوبل نداريد!!
قضیه‌ ۱: شما همیشه می‌توانید یک ایده‌ خوب را به یک مقاله یا ارائه‌ عالی تبدیل کنید.
قضیه‌ ۲: حتی اگر ایده‌ شما در حد جایزه‌ نوبل هم باشد، به راحتی می‌توانید آن را در قالب یک مقاله یا ارائه‌ ضعیف هدر دهید. البته احتمالا هیچ وقت به این قضیه احتیاج نخواهید داشت. (قانون شماره‌ ۱ را ببینید.)
قانون ۲: اندیشه‌های موجود در مقاله‌ شما در وهله‌ اول بنا به نحوه‌ ارائه‌ شما قضاوت خواهند شد.
اگر مقاله‌ شما به روشی غیر حرفه‌ای نوشته شده باشد، دیگران با دیدی شک‌گرایانه به کار تجربی، اثبات‌های ریاضی و مدل‌های شما خواهند نگریست.
قانون ۳: مقاله‌ شما تمرینی برای متقاعدسازی است (البته منظور ما در اینجا اقتصاد اثباتی است نه هنجاری). خوانندگان مقاله‌ شما در حکم شنوندگان شما هستند و به جای خواندن مقاله‌ شما کارهای خیلی بهتری می‌توانند انجام دهند. سعی کنید آنها را به مقاله‌ خود علاقه‌مند و با استدلال‌های خود متقاعد کنید.
قانون ۴: هیچ مقاله‌ خوبی – فرقی نمی‌کند که چقدر خوش ساختار، هوشمندانه و سلیس باشد – به یکباره و با یک بار نوشتن به وجود نیامده است، بلکه حداقل چندین بار بازنویسی شده است. بازنویسی، هنر راستین  نوشتن است.
قانون ۵: هیچ نویسنده‌ای – فرقی نمی‌کند که چقدر مراقب و متواضع باشد – نمی‌تواند تمامی اشکال‌های نوشتار خود را ببیند. مقالات خود را با دیگر دانشجویان عوض کنید. محکم باشید؛ درست است که اوایل برایتان سخت خواهد بود، ولی قدردانی که به وجود خواهد آمد این سختی را از بین خواهد برد.
قانون ۶: بسیاری از پاراگراف‌ها شامل جملات زیادی‌اند و بسیاری از جملات کلمات زیادی دارند. تکرار خسته‌کننده است. تکرار می‌کنم:‌ تکرار خسته‌کننده است. کم کنید، کم کنید و باز هم کم کنید.
قانون ۷: چکیده و مقدمه در حکم «دم در» نوشته‌ شما هستند. آنها را مختصر و روشن بنویسید. چکیده به سادگی اولین پاراگراف نوشته‌ شما نیست. آنها را طوری بنویسید که برای هر اقتصاددانی روشن و قابل فهم باشد، نه فقط برای آنهایی که در زمینه‌ مطالعاتی شما کار می‌کنند.
قانون ۸: ارائه‌ یک مقاله بسیار سخت تر از نوشتن آن است. ارائه دادن باعث آشکار شدن پاشنه‌ آشیل استدلال‌هایتان شده و به شما نشان می‌دهد که روی چه چیزهایی باید کار و کجاها را بازنویسی کنید. همیشه قبل از فرستادن مقاله‌تان، آن را چندین بار ارائه دهید: در یک کارگروه، به دوستان، به یک سگ یا گربه، حتی دیوار. ارائه دادن شما را مجبور خواهد کرد تا با نقاط ضعف استدلال‌هایتان روبه‌رو شوید.
قانون ۹: بدترین دشمن خودتان باشید. اگر نباشید کس دیگری این سمت را به خود اختصاص خواهد داد.
قانون ۱۰: قانون‌های بسیار دیگری وجود دارند. ما چندتایشان را اینجا می‌آوریم:
• تمامی جداول و شکل‌ها باید اطلاعات کافی در اختیار خواننده قرار دهند تا او بتواند به آنها ارجاع دهد.
• جدول و شکل‌ها باید بعد از متن قرار گیرند نه در میان آن. خواندن مقاله‌ای که جداول و اشکال آن کنار هم باشند بسیار آسان‌تر است.
• برای توضیح در مورد ماخذ داده‌ها، اثبات‌های خاص و دیگر چیزهایی که در این زمره قرار می‌گیرند از ضمیمه استفاده کنید.
• هیچ کس مایل به خواندن یک «گزارش ادبی» نیست. سعی کنید ادبیات مقاله‌تان حتما با دیگر قسمت‌های آن هماهنگ باشد.
• آیا شما نیاز دارید که به خوانندگانتان اطلاع دهید که می‌خواهید چه کار کنید؟ فقط کاری را که می‌خواهید انجام دهید.
• از عناوین کلی مانند «مدل»، «داده‌ها»، «یافته‌ها» و غیره و اعداد استفاده نکنید. به خوانندگان اطلاع دهید که در آن قسمت می‌خواهید چه چیزی را توضیح دهید، مثلا: مدلی برای نشان دادن تناهی جهان.
• از اسامی معنادار برای متغیرهایتان استفاده کنید.
• لازم نیست همه‌ نتیجه‌هایتان را در ارائه‌تان توضیح دهید؛ چرا که خسته‌کننده خواهد بود. از خودتان بپرسید که اگر جای خواننده بودید چه چیزهایی را برای ارائه لازم می‌دانستید، بقیه نتایج را می‌توانید در ضمیمه توضیح دهید.
• متن مقاله را برای اشکالات چاپی، غلط‌های املایی، صفحات جابه‌جا شده، شماره اشتباه برای جداول و اشکال و چیزهایی از این قبیل بررسی کنید. اینها آفت‌های نوشتارند، نابودشان کنید.
• از یک مجله یا راهنمای ساختار کمک بگیرید، چرا که یکنواختی متن از اهمیت بسزایی برخوردار است.

نویسنده:‌ کلودیا گولدین و لاورنس کتز
مترجم: حسن افروزی
برگرفته از روزنامه دنیای اقتصاد ۲۶/۸/۱۳۸۸

با وجود فعالیت بورس اوراق بهادار تهران از سال 1347 و گذشت حدود 35 سال، تعداد افرادی که در این زمینه به دادوستد می‌پردازند اندک است و آگاهی عمومی نسبت به این گونه تجارت در سطح مطلوب نمی‌باشد. اغلب سرمایه‌گذاران با روش‌های متداول سرمایه گذاری و مفاهیم آن آشنایی کافی ندارند. سرمایه‌گذاری در بورس اوراق بهادار بدون استفاده از ابزار ساده نیست و با وجود شرکت‌های متعدد شناخت و گزینش آنها دشوار خواهد بود. اما در عصر اطلاعات بدون شناخت روش‌های سرمایه‌گذاری و انتخاب سهام ورود به عرصه دادوستد ناامیدی به همراه خواهد آورد. در این مبحث و در ادامه آن به طور ساده با مفاهیم سرمایه‌گذاری و مراحل نخستین فعالیت در این بازار آشنا می‌شوید. باید بگویم که با فراگیری روش‌های سرمایه گذاری و مدل‌های جدید دادوستد، لذت بیشتری از بازی اوراق بهادار می برید و هر آنچه یاد می گیرد با علاقه آزمون خواهید کرد.

دیروز از ساعت 11 تا 3.5 دقیقاً به مدت 4.5 ساعت مداوم و بدون لحظه ای استراحت و در حالت سرپا در کلاس آموزشی بورس بودم دو کلاس پشت سرهم یکی از دانشگاه آزاد مشکین شهر و دیگری از دانشگاه تبریز که اولی برای بازدید و دومی برای حضور در دوره آموزشی آمده بودند. در نیم ساعت انتهایی احساس می کردم به جای ستون قفرات، میلگرد در کمر دارم زیرا کمردرد شدیدی احساس می کردم چنان که تا بعد از اتمام کلاس و تا انتهای ساعت کاری (تقریبا 5 عصر) حتی نای بلند شدن از صندلی را نیز نداشتم. البته کمی هم تقصیر خودم است شاید نشستن در سر کلاس برای دوره ای کوتاه لااقل درد کمر را کمرنگتر کند.در هفته گذشته نیز دو دوره آموزشی به همراه چند بازدید از دفاتر کارگزاران و نیز بازرسی از محل پیشنهادی برای تالار اختصاصی در تبریز و کارهای ریز و درشت و گاها بی معنی داشتم که شدیداً خسته شدم و...

ایران طی سالهای آینده با چالش های بسیار بزرگی روبرو خواهد بود که در حال حاضر مهمترین آنها نرخ بالای بیکاری بوده ، که در آینده با ورود هرچه بیشتر نیروهای ماهر جوان با انتظارات بالا، ابعاد گسترده تری خواهد یافت . حل این معضل ، مستلزم یک نرخ رشد اقتصادی بسیار بالاست . برای کسب چنین رشدی ، کشور نیاز به پس انداز و سرمایه گذاری بیشتر و حرکت به سمت اقتصاد بازار دارد که درآن ، بخش خصوصی نقش اساسی ایفا می‌نماید .

از کلیه علاقمندان به  بازار سرمایه دعوت بعمل می آید در دوره آموزشی دو روزه « بازار سـرمایه اسلامی» که روزهای سه شنبه و چهارشنبه 5 و 6 آبانماه 88 در سالن اجتماعات دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز برگزار خواهد شد حضور بهم رسانند. دوره آموزشی ویژه دانشجویان رشته های اقتصاد , مدیریت , حسابداری , الهیات و کلیه علاقمندان بازار سرمایه و بورس می باشد.

برای دیدن پوستر کامل دوره های مذکور اینجا را ببینید

اولین دوره مالی اسلامی در دانشگاه فردوسی مشهد شروع خواهد شد خبر آن فردا در سایت سنا قرار خواهد گرفت و به احتمال زیاد آقای صالح آبادی، رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار، خود دوره مذکور را در مشهد افتتاح کنند. قرار است این دوره که به همت سازمان بورس و اوراق بهادار و شرکت بورس اوراق بهادار صورت می گیرد در شهرهای اصفهان، تبریز، شیراز و چند شهر بزرگ برگزار شود. در تبریز، که متاسفانه بنده مسئول هماهنگی و برگزاری آن هستم، تصمیم گرفتیم که در معتبر ترین دانشگاه شهر که همانا دانشگاه تبریز و دانشکده علوم انسانی و اجتماعی و گروه اقتصاد می باشد برگزار کنیم، بگذریم از اینکه من خود فارغ التحصیل همان دانشگاه هستم و از بروکراسی و بی نظمی آن خبر دارم اما به هرحال تصمیم اتخاذ شد و طی نامه ای به ریاست دانشگاه خواستار همکاری آنان شدیم تا برای دانشجویان آن دانشگاه دوره آموزشی برگزار کنیم، اساتیدی که در این دوره خواهند بود از کارشناسان و استادهای خوب فاینانس اسلامی هستند و حتی یکی از اساتید از آذری زبانهای مشهور در حوزه مالی اسلامی است، با پی گیری فراوان و رفت و آمد و گذشت نزدیک به 22 روز بالاخره موافقتی ضمنی از دانشگاه گرفته ایم، بروکراسی فراوان دانشگاه باعث شده در این چند روزه هزینه فراوانی از وقت و نیروی انسانی گرفته تا هزینه تلفن و رفت و آمدو... متحمل شویم؛ البته با سماجتی که از خود سراغ دارم! حتما آن را برگزار خواهیم کرد. پیشنهاد داده ام که از همکاران شرکت بورس در تالارهای معاملاتی استانهای اطراف آذربایجان شرقی نیز برای حضور در دوره ها دعوت کنند که البته بستگی به کرم و لطف دفتر مرکزی (تهران) دارد اما به هر ترتیب و به احتمال زیاد دوره مذکور را در روزهای 5 و 6 آبان (دوره دو روزه) در یکی از دو آمفی تئاتر دانشکده علوم انسانی دانشگاه تبریز برگزار کنیم. پیشنهاد می کنم حتما برای حضور در دوره های فوق الذکر برنامه ریزی کنید.

توضیحات: خبر برگزاری دوره ها را در این لینک می توانید ببینید
               در مورد برگزاری دوره هم در همان روزهای ذکر شده با دانشگاه به توافق رسیدیم

در مورد اندازه مطلوب دولت بین مکاتب و دیدگاههای مختلف اقتصادی اتفاق نظر وجود ندارد دولتها را از نظر مداخله اقتصادی می‌توان در طیف گسترده‌ای دانست که از دولت کلاسیک آغاز و به دولت برنامه‌ریز متمرکز ختم می‌شود. در میان این دو می‌توان به دولت قانونگذار ، دولت رفاه، دولت سیاستگذار و دولت برنامه‌ریز بخش اشاره کرد.
نوع نگرش به نقش دولت و دلایل وجود دولت ، در طی قرن گذشته بارها دستخوش تغییر و بازنگری قرار گرفته است تغییر نگرش ها باعث تغییر وظایف و مسئولیت های محول شده به دولت وبنابراین تغییر اندازه و ترکیب مخارج دولت می‌گردد در بستر این نگرشها عواملی وجود دارد که می‌تواند تغیر اندازه و رشد دولت را در طی زمان و در میان کشورهای مختلف توضیح دهد. ا زجمله این عوامل می‌توان به درآمد سرانه، میزان بازبودن اقتصاد، درجه شهرنشینی، متغییرهای جمعیتی، حقوق سیاسی، قیمت نسبی محصولات بخش عمومی و توزیع درآمد اشاره کرد. همچنین روابط معنی داری میان تعدد نژادی ، زبانی و مذهبی ، نهادهای سیاسی و قواعد انتخابی و ساختار قانونگذاری، و میزان تمرکز مالی دولت و اندازه دولت به دست آمده است.
اندازه دولت در اقتصاد ایران طی چند دهه اخیر متأثر از افزایش قیمت جهانی نفت، انقلاب ، جنگ، بازسازی پس از جنگ و رشد قیمتها دستخوش نوساناتی بوده است. به خصوص وابستگی منابع مالی دولت به درآمدهای حاصل از صادرات نفت خام در این دوره تأثیر مستقیمی بر ایجاد ساختار دولتی اقتصاد و گسترش اندازه دولت داشته است. همزمان ، نوسانات یا تکانه‌های جهانی قیمت نفت نیز اسباب بی ثباتی اقتصاد و تشدید مداخلات دولت در اقتصاد ایران را فراهم نموده است.